Jelica Greganović

Ovo, doduše, nije prvi put da se mijenjanje tante za kukuriku pominje, mada se o tome više ćutalo ili off the record šaputalo iza pozornice, ali prvi put to vidim detaljnije. Dakle, današnji »Blic« piše, a koliko videh svi slovenački mediji prenose:

»…Podjela Kosova i razmjena teritorija je glavna ideja oko koje bi Srbija željela da, uz posredovanje međunarodne zajednice, pregovara sa Prištinom nakon što Međunarodni sud pravde u Hagu izađe sa svojim mišljenjem o legalnosti proglašene nezavisnosti Kosova. Na tome se već duže radi i lobira u međunarodnim krugovima…

…Polazna osnova za pregovore jeste deviza da ne može jedna strana, u ovom slučaju Kosovo, dobiti sve, a druga izgubiti sve i da samo dogovor može da dovede do održivog i stabilnog rješenja koji bi obe države uveo u EU…

…Računica, pojednostavljeno, izgleda ovako: sjever Kosova se faktički ili na neki manje očigledan način sa veoma visokom autonomijom pripaja Srbiji, na način da Beograd ima vlast nad tom teritorijom. Za srpske manastire na Kosovu tražiće se eksteritorija ili neka vrsta potpune nadležnosti Srpske pravoslavne crkve nad njima. Kosovu se za uzvrat nudi dio Preševske doline većinski naseljen albanskim stanovništvom i, naravno, ono što je najveći adut u pregovorima – dobijanje stolice u Ujedinjenim nacijama…«

Ako bi uspjelo, bi li to donijelo konačni mir i pristojan, bezbjedan prije svega, život  ljudima koji tamo žive? Bi li ona sirota djeca konačno mogla da rastu u miru? Jer ma koliko ta riječ mir nama zvučala izlizana od prečestog korišćenja, mislim da je upravo ona vrijedna svih razgovora i mogućih dogovora.

B92