„Dobijajući informacije o kršenju ljudskih prava, te da režimi raznim policijskim metodama i represalijama izazivaju strah među Bošnjacima u Sandžaku, zatim otvorena diskriminacija pri zapošljavanju u svim sandžačkim gradovima, nedavanje akreditacije IUNP s ciljanim namjerama progona omladine iz Sandžaka i konačno višegodišnji napadi na Islamsku zajednicu, miješanje u njen rad i uz to otuđivanje vakufske imovine, ocjenjujemo da je odnos prema pripadnicima bošnjačke nacije u državama Srbiji i Crnoj Gori na najnižoj ljestvici.“

Predstavnik Sandžaka u SAD-u Smailje Srdanović podržao je napore legitimnih predstavnika Sandžaka da Sandžak bude prekogranična autonomna regija, posebno najvećeg zagovarača autonomije muftiju Muamera Zukorlića, tražeći od Evropske unije, Ujedinjenih nacija i SAD-a da pruže punu podršku bošnjačkom narodu na putu ostvarivanja potpune slobode.

Predstavništvo Sandžaka u SAD-u apelira na sve bošnjačke emigrante u Evropi, Sjevernoj Americi i Australiji da se ujedine i odbace srpsko-crnogorske poslušnike, mešetare i emisare koji zbog ličnih interesa među njima unose podjele kako bi režimska klika lakše manipulirala sa njima i dodaje:

„Predstavništvo Sandžaka će detaljno informirati američke zvaničnike i međunarodnu javnost, kao i relevantne političke faktore o kršenjima ljudskih prava, nepravdi, diskriminaciji i pritiscima na Bošnjake u Srbiji i Crnoj Gori. Isto tako elaborirat će o uzrocima iseljavanja i progona iz Srbije i Crne Gore i naseljavanju u SAD i zemljama Zapadne Europe.“

Izvor: SandzakPRESS.net

Prepuštamo da na ova pitanja odgovori savjest čitaoca!

OBJAVLJUJEMO ORGINALNU VERZIJU

Biblioteke Srpske Pravoslavne Crkve
Crkvene biblioteke kao čuvar kulturnog nasleđa
mr Ana Stjelja

Srpska Pravoslavna Crkva je imala tu čast da u srpskoj kulturnoj istoriji bude prva koja će u svoj hram radi bogosluženja uneti štampanu knjigu. Crkva je prva prihvatila da prikuplja, prepisuje i čuva knjige i od njih formira biblioteke koje danas predstavljaju opšte kulturno nasleđe našeg naroda.

Kroz istoriju svih pravoslavnih naroda zabeležena je neraskidiva veza između Crkve i države. Svako nacionalno, državno i kulturno uzdizanje srpskog naroda dovodilo je i do duhovnog uzdizanja. Država i Crkva su se međusobno dopunjavale i tako formirale jedinstveno nacionalno biće. Kada je država posustajala, duh Crkve je uvek bio dovoljno snažan da prepozna i prihvati narodne potrebe i da ih uputi u realizovanje nacionalnih težnji i ideala. Zasluge Srpske Pravoslavne Crkve kao inicijatora prve srpske knjige su velike i nikada nisu bile osporavane. Srpska Pravoslavna Crkva je imala tu čast da u srpskoj kulturnoj istoriji bude prva koja će u svoj hram radi bogosluženja uneti štampanu knjigu.
Osnivanje prvih biblioteka kod Srba vezano je za podizanje hramova i manastira odmah po primanju hrišćanstva. Biblioteke su doživele veliki uspon u doba Svetog Save i srednjovekovne srpske države. Stagnaciju u razvoju, biblioteke su doživele za vreme Turaka. Kada su se srpske crkve, koje su do tada bile rascepkane na nekoliko oblasnih crkava, ujedinile, biblioteke su već bile dobro organizovane a njeni knjižni fondovi bogati. Bez obzira na ratove i uništavanje crkava i manastira, skoro da nije bilo nijednog hrama niti crkvene opštine u kojima nije postojala manja ili veća biblioteka. Iako u početku skromnih kapaciteta, biblioteke su odigrale veliku ulogu u širenju knjige među narodom.
Crkva je prva prihvatila da prikuplja, prepisuje i čuva knjige i od njih formira biblioteke koje danas predstavljaju opšte kulturno nasleđe našeg naroda, ne samo po sadržini knjiga nego i po mestu gde su osnivane. Iz biografije Svetog Save saznajemo da je on iz Svete Gore, Soluna i drugih krajeva doneo mnogo knjiga u manastire Studenicu i Žiču. On je prilikom odlaska u svaku eparhiju, episkopima darivao potrebne knjige kako bi formirali svoje stručne biblioteke. Potpuno je razumljivo što su prvi i najbrojniji prepisivači ili „pisci“ naših starih knjiga bili dijaci ili prezviteri, odnosno parohijski sveštenici. Kaluđeri su posao prepisivanja knjiga počeli da obavljaju u svojim kelijama ili zajedničkim prostorijama koje su se nazivale skriptorijumi.
Naša najstarija biblioteka je biblioteka Manastira Hilandar na Svetoj Gori i ona je nastala upravo zahvaljujući pregalaštvu kaluđera. Crkvene biblioteke su popunjavane knjigama koje su kupovali vladari, vlastela, crkveni predstavnici, zanatlije, ali i siromašni seljaci. Kako se o knjigama vodilo računa u vreme njihovog nastajanja, može da se oceni i na osnovu mesta njihovog čuvanja. Manastirski i crkveni pirgovi izabrani su kao najsigurnija mesta za čuvanje knjiga od požara i krađa. Knjige nisu bile pošteđene uništavanja ni od strane Turaka, te je dobar deo tog kulturnog blaga, uprkos zalaganju da se sakrije i sačuva, bio uništen. Kada su se pojavile prve štamparije, naš narod je bio pod turskom vlašću, tako da se način umnožavanja knjiga nije mnogo izmenio. Knjige su se i dalje pojavljivale u rukopisnom izdanju sve do pojave savremenih biblioteka.
Može se zaključiti da su crkvene biblioteke svojevrsni čuvar srpskog kulturnog nasleđa. Važno je naglasiti da su se biblioteke razvijale i u vreme kada je srpski narod preživljavao najteže trenutke u svojoj istoriji. Zahvaljujući predanosti i snalažljivosti, a pre svega ogromnoj ljubavi prema knjizi, onih ličnosti koje su bile neposredno vezane za crkvu, kao što su znameniti episkopi i druga sveštena lica, knjiga se očuvala među narodom a samim tim i njegov duhovni i kulturni integritet. Nakon Drugog svetskog rata veliki knjižni fond je uništen ili mu se usled krađa gubi svaki trag, a proces njegovog dopunjavanja i obnavljanja još uvek traje. Pored biblioteke Manastira Hilandar, svakako da najznačajnije mesto zauzima Patrijaršijska biblioteka. Osim nje, među najznačajnije biblioteke Srpske Pravoslavne Crkve spadaju biblioteka Muzeja Srpske Pravoslavne Crkve i školske biblioteke SPC.
Preko fondova ovih, ali i drugih biblioteka u sastavu SPC može se pratiti i razvoj književno-naučne misli kod Srba, što je neka vrsta istorijske potvrde o velikoj vrednosti knjige i njenog puta od Svetog Save do danas.

Izvor: Liga za Sandzak

Narode moj! Probudi se! Prva linija naše odbrane je pukla! Politički, akademski, kulturno, intelektualno, medijski, pravno i društveno.

Prva linija bošnjačke politike je potpuno razbijena. Niko ni s kim u našoj politici ne razgovara o općem dobru, već o svom i “dobru” svoje partijske linije. Javno se svađaju o tome ko je bio veći komunista, ne mareći što im puca prva linija odbrane od agresije na državna prava naše zemlje.

U akademskoj zajednici nema ni volje ni znanja da se stane u odbranu prava svoga naroda. Čast izuzecima, ali naša akademska zajednica se povukla sa prve linije i tako ostavila svoj narod bez zaštite od agresije na njegova osnovna ljudska prava.

Kultura je, također, ostala bez zaštite i odbrane. Prva linija kulturnih radnika već odavno ne postoji. I oni su se povukli u svoje uske rovove, bez osjećaja za opće društvene potrebe, pa nam se tako prijeti zatvaranjem muzeja, biblioteka i umjetničkih galerija. Da postoji jaka prva linija kulturnih radnika, nikome ne bi smjelo pasti na pamet da zaboravi kulturne i obrazovne institucije našeg grada i naše države.

Opet čast izuzecima, ali naša intelektualna elita je potpuno zakazala, napustivši prvu liniju odbrane ili otpora od agresije na našu pamet, na našu čast i na naš intelektualni ponos. Ne postoji ne jedan intelektualni forum na kojem se ozbiljno promišlja naše stanje i crta mapa puta za našu bolju budućnost.

Mediji, posebno državni, su otuđeni od bilo kakvog osjećanja za našu sudbinu. Sve je podređenu (pre)uskim partijskim i novinarskim interesima i zato nema prve linije odbrane slobode i prava našeg naroda.

Ni oni koji su dužni da nas na prvoj liniji pravno brane i zaštite popustili su i sav teret odbrane Mostara prebacili na drugu, odnosno zadnju liniju odbrane.

Tužno je, ali istinu valja kazati, pa makar gorka bila – muslimani Bošnjaci su danas na margini društvenih događanja u državi i u društvu zato što se prva linija odbrane predala bez otpora, ostavljajući svoj narod da se sam brani kako zna i umije. Narod se nema više kome obratiti. Nema više od koga tražiti pomoć, jer domaći čimbenici su okupirani samim sobom pa nemaju vremena baviti se tuđim problemima. Međunarodna zajednica, kao i dosada, gleda svoj interes i čeka da vidi ko će pobijediti u ovom besmislenom i beskrajnom političkom nadmetanju.

Samo se pitamo kako mogu dojučerašnji saborci mirno gledati bol i patnju porodica uhapšenih građana sa područja općine Hadžići u slučaju „Silos”, koje su jučer posjetile reisu-l-ulemu dr. Mustafu Cerića da mu kažu da im nije ništa teško dati za ovu državu, ali im je preteško trpjeti nepravdu i nebrigu oko njihovih najmilijih, koji su krivi zato što su ostali živi i zato što su branili svoj dom, svoj grad i svoju zemlju.

Kao što je poznato, Haški tribunal je, kao i u slučaju “Dobrovoljačka”, odbio procesuirati slučaj “Silos” zato što nije bilo nikakve osnove za to. U “Silosu” niko nije bio ubijen od Srba o čemu mogu posvjedočiti podaci međunarodnih organizacija, koje su pratile sudbinu zarobljenih lica u ratu. No, porodice iz Hadžića su svjesne da mi živimo u složenoj državi i da je agresija na našu zemlju trajala predugo, pa su moguće i neke greške koje treba razjasniti i utvrditi krivicu za eventualne nedopustive greške. Ali, porodice iz Hadžića, kao ni bosanske patriote poput Ganića, Divjaka i ostalih, ne mogu razumjeti odakle toliki strah, naivnost i nezainteresiranost kod bošnjačkih političara, akademika, kulturnih radnika, intelektualaca, državnih i društvenih medija pa mirno posmatraju kako se nedavni borci za našu slobodu i čast brutalno ponižavaju i maltretiraju. Ne dopušta im se da se sa slobode brane, iako Haški tribunal nije imao osnove da im sudi.

Uhapšenim iz Hadžića zbog slučaja “Silos” nije dokazana krivica, ali su oni u nekim medijima već proglašavaju krivima, pa se od njih političari distanciraju, intelektualci snebivaju, a pravnici okreću glavu zbog straha da ih ko ne zamoli da brane svoju braću od nepravde. Uporedite taj odnos naših političara, intelektualaca, pravnika i drugih prema oslobođenim braniocima našeg grada i države u Londonu i Beču i još uvijek neoptuženim borcima iz Hadžića sa odnosom političara, intelektualaca i pravnika u našem susjedstvu koji dokazane ratne zločince obilaze, dočekuju i glorificiraju, ponoseći se njihovim zločinom, onako u lice žrtvama genocida. To je, naravno, za svaku osudu. Bošnjacima takvi nisu nikad bili, niti će biti uzor, ali je za svaku osudu i ovaj odnos naših političara, intelektualaca i pravnika prema svojoj braći, prema borcima za našu slobodu, koji u najmanju ruku od nas očekuju da ih ne gledamo poprijeko, da na njihovu porodicu ne gledamo sa prezirom. Oni očekuju od nas lijepu i toplu riječ i pomoć da se odbrane od lažnih optužbi, a oni koji su oslobođeni od svake optužbe u Hagu, Londonu i Beču da dignemo glas protiv javne tužiteljice, koja javno prijeti da će iznova pokrenuti slučaj “Dobrovoljačka”, jer valja se dodvorit svojim političkim mentorima u Banja Luci i Beogradu i tako ostati na visokom položaju.

A to je sasvim lahko, jer kod Bošnjaka nema više prve linije odbrane ni u politici, ni u akademiji, ni u pravu, ni u sudu, ni u medijima, ni u društvu. Bošnjaci sada imaju zadnju liniju odbrane, koja je još uvijek jaka i neprobojna. I tako će ostati, ako Bog da!

Ali, moj narode! Probudi se! Progledaj! Ustani i podiži drugu liniju odbrane umjesto prve koja više ne postoji.

Probudi se, moj Bošnjače, i nemoj čekati da i po tebe dođu pa da shvatiš da si trebao braniti slobodu i pravo svoga brati kako bi sačuvao svoju vlastitu slobodu i pravo.

Allahu Svemoćni, uputi nas na pravi put i pomozi nam da se uhvatimo za Tvoje čvrsto uže! Amin!

(rijaset.ba)

POLITIČKI NAPAD NA TV JEDINSTVO

Šta se zaista dešava sa TV Jedinstvo. Postoje najave da se ona ugasi, da prekine rad, da joj se oduzme frekvencija, postoji nada da toga neće biti. Narod je po malo zbunjen, Šta je realnost?

Kao i obično, kod nas prvo krenu neke čaršijske priče, zatim čujete za neke  SMS poruke, i u početku ne znate šta je tačno a šta nije, a onda se ispostavi da su priče i poruke tačne. Po meni se ovdje radi o čisto političkom napadu i pritisku na TV JEDINSTVO,  a iza svega toga stoje  strukture lokalne vlasti Rasima Ljaića.

PRITISAK NA SPONZORE DA ODUSTANU OD REKLAMA

Dali za to postoje argumenti?

Argumenti, pa postoje u smislu da kruže SMS poruke da recimo određeni sponzori odustaju da se reklamiraju na TV JEDINSTVO i u početku ne vjerujete u njih. Međutim, postepeno počinju da se javljaju sponzori i iznalaze razloge. „Znate kriza, mi više nismo u mogućnosti…“ – i vi tek tada povjerujete u tu čaršijsku priču koju ste čuli. Nešto slično se i ovdje dešava.

OD APRILA 2009. TV JEDINSTVO JE POSEBNO PRAVNO LICE

AD „JEDINSTVO“ je otišlo u stečaj. AD „JEDINSTVO“ je osnivač TV JEDINSTVO. Međutim, mi od prvog aprila 2009. funkcioniramo kao posebno pravno lice. Ali, oni sada pokušavaju da iskoriste odlazaka AD „JEDINSTVO“ u stečaj da bi se oduzele frekvencije TV JEDINSTVO. Na osnovu toga tvrdim da je u pitanju politička igra. Postoji ne znam ni koliko TV i medija po Srbiji koji isto i slično funkcioniraju i nemaju probleme koje mi imamo. Također je indikativno da se sve to dešava pred same izbore i otkud sad taj pritisak, a mi u istoj pravnoj formi funkcioniramo od prvog aprila 2009.

REGIONALNA TELEVIZIJA IMA POZADINSKE NAMJERE

Da li je tog prvog aprila 2009. bilo ikakva nagovještaja da će se to desiti?

Ne, ni u pomisli. Po meni, nije najbolji dokaz ono što je RTV objavila za bivše akcionare AD „JEDINSTVO“ gdje su, istine radi, objavili i moju izjavu vezanu za to, a pri dnu stavili link na kom piše: „Možete dokumenta preuzeti ovdje.“ Ako otvorite ta dokumenta, vidjet ćete da su to neka dokumenta Agencije za privredne registre koja nikakve veze nemaju sa pričom radnika AD „JEDINSTVO“, ali imaju neku namjeru i pozadinu da čisto vidite u dokumentaciji ime Šerif Marukić kao i još neka poznata imena. Indikativno je i to da se sada 2012. godine pojavljuju neki radnici i akcionari koji, prema mojim informacijama, nisu radili u AD JEDINSTVO još od 1996-97, a u TV JEDINSTVO nisu nikako ni radili. Sada ti navodni akcionari traže neka svoja prava preko TV JEDINSTVO. Ne znam kakva bi oni dobili prava oduzimanjem frekvencije TV JEDINSTVO čak kada bi se to i hipotetički dogodilo.

DOK SU BILI OPOZICIJA, KLELI SU SE U TV JEDINSTVO

Ova vlast je prije četiri godine, prilikom svog formiranja, određena sredstva davala TV JEDINSTVO. Otkuda to da sada traži gašenje njene frekvencije?

Dok su bili opozicija, oni su se kleli sa TV JEDINSTVO. Sjećam se da su mene recimo u julu ili septembru 2008. na jednom seminaru u organizaciji USID-a u Nišu predstavili kao Šerif Marukić sa Rasimove TV JEDINSTVO, na šta sam se ja buno. Ali, što je nekako više odmicao datum poslije završetka izbora, oni su nas sve više i više zaboravljali.

SUDIMO SE SA GRADSKOM UPRAVOM OKO FINANSIJSKIH DOTACIJA početku smo imali potpisan ugovor o finansiranju TV JEDINSTVO kojeg su oni kasnije raskinuli i još uvijek se nalazimo u sporu. Na sudu je taj predmet, iako su oni javili da su nas dobili. Istine radi, mi smo njih dobili na sudu u Novom Pazaru, a onda smo izgubili u sporu u Kraljevu, i sada je uložena žalba Višem sudu u Beogradu, gdje će se nastaviti suđenje.

GRADONAČELNIK MAHMUTOVIĆ JE UKINUO FINANSIJE TV JEDINSTVU

Oni su nas finansirali dok je bio bivši gradonačelnik Đerlek. Poslije njegove smjene, još jednu ili dvije rate je uplatio gradonačelnik Meho Mahmutović. Međutim, oni od samog starta nisu bili zadovoljni. Stalno su nam prebacivali: „Ako mi nismo mogli biti ni minut na Ugljninovom RTV-u, otkud Ugljanin kod vas!?“ Kad je smijenjen bivši gradonačelnik Đerlek, trpjeli smo ogromne kritike, zašto smo prenijeli njegovu konferenciju za štampu. Prijetili su nam da nećemo dobit novac, ucjenjivani smo. Pošto nismo nikako željeli da podlegnemo tim ucjenama zbog nekih korektnih odnosa sa svima, ukinata nam je ta općinska donacija.

Uvijek nađu neke razloge formalne prirode kao i tada da navodno nije bio raspisan tender sa TV JEDINSTVO, što nije naša krivica jer nismo mi trebali da vodimo računa je li bilo potrebno raspisati tender ili nije. Mi smo potpisali Ugovor o finansiranju i ispoštovali stavke tog ugovora. Čak je i zastupnica Gradske uprave tada rekla da smo ispoštovali svoje obaveze, a oni su osporavali da je ugovor nelegalan i slično.

(Opširnije u 161. broju revije “Sandžak”)

Izvor: SandzakPRESS.net

Odluka Ustavnog suda BiH o odbacivanju zahtjeva Kluba Bošnjaka u Gradskom vijeću Mostara za preispitivanje novembarske odluke kojom se nalaže djelimična izmjena
Statuta tog grada što ga je 2004. godine nametnuo bivši visoki predstavnik Pedi Ešdaun (Paddy Ashdown), uvod je u konačno ostvarenje sna o Mostaru kao “hrvatskom stolnom gradu”.

Trajna dominacija

Smatra to i muftija mostarski Seid ef. Smajkić, koji je polovinom prošlog mjeseca uputio otvoreno pismo međunarodnoj zajednici i demokratskim snagama u BiH ukazujući na teško stanje u kojem se nalaze Bošnjaci Hercegovine zbog kršenja njihovih osnovnih ljudskih prava.

Odluka Ustavnog suda BiH u osnovi uspostavlja princip “jedan čovjek, jedan glas”, što bi u slučaju Mostara, a zbog posljedica progona, zločina i populacijskog inžinjeringa, značilo trajnu dominaciju Hrvata u gradu na Neretvi.

Muftiju Smajkića boli i činjenica da su za posljednje odluke o Mostaru glasale i bošnjačke ustavne sudije. Riječ je, podsjetimo, o Suadi Palavrić i Mirsadu Ćemanu. Sve to muftija mostarski doživljava kao pristajanje zvaničnog Sarajeva i bošnjačkih zvaničnika u vlasti na to da Mostar bude hrvatski.

- Oni se mogu braniti koliko hoće, ali ovo je dokaz toga. Prema glavnim rukovodiocima, koji bi se trebali brinuti o ovdašnjim Bošnjacima, to je svršena stvar. Ali, znajući raspoloženje masa, uistinu svih političkih opcija, jer se svakodnevno susrećem s ljudima, mislim da to ne može proći! Gospoda iz vrha nekih političkih stranaka, koji za sebe tvrde da predstavljaju bošnjačke interese, trebaju znati da mi nismo ovce koje vode na klanje, a da nećemo pružiti otpor – kaže muftija Smajkić za “Avaz”.

Grad heroj

Zabrinjavaju ga muk i odsustvo bilo kakve reakcije na, praktično, sudbonosne odluke za Mostar. Kao da grad heroj šutke pada u miru. Potvrđuje to i crne slutnje da je Hercegovina odavno prodata.

- U miru se ostvaruje Bobanov i Tuđmanov koncept o debošnjakizaciji, zapravo kroatizaciji ovih prostora i to je na djelu. To je sigurno tako, ne odustaje se od plana o hrvatskom Mostaru – odlučan je muftija Smajkić.

Smrdi s vrha

- Nažalost, vidi se da ovdje smrdi s vrha. Jer, sve ovo trebalo se odraditi u tajnosti, sve se trebalo desiti bez glasa protiv i da se završi taj jedan koncept. Ja sam odavno rekao, i vjerujem da tu ne griješim, da će zaboljeti glava one koji žele profitirati na Mostaru, one političare koji žele ovdje dobiti neke poene. To, jednostavno, nije provedivo. Umjesto da dobiju poene, svi koji rade na tome bit će poraženi – tvrdi Smajkić.

(dnevniavaz.ba)

Sjeverni Sandžak - Najviše novca iz državnog “crkvenog” budžeta dobiće Srpska pravoslavna crkva, oko 85 %, dok udio od 15%  dijele 

Svjećenstvu i monaštvu Srpske pravoslavne crkve na Kosovu i Metohiji država će ove godine pomoći sa 55 miliona dinara. Zajedno sa programima za crkveno graditeljstvo SPC u pokrajini moći će da računa na ukupno 75 miliona dinara iz državne kase. To je samo dio ukupne svote od 678 miliona, koju će podijeliti sve crkve i vjerske zajednice u Srbiji.

Najveća stavka u ”crkvenom” budžetu jeste program koji obuhvata unapređenje vjerske kulture i zaštitu kulturnog i nacionalnog identiteta.

- Za finansiranje naučnih skupova, umjetničkih radionica, horova i ostalih prosvetno-naučnih sadržaja namijenjeno je 40 miliona dinara – objašnjavaju u Ministarstvu dijaspore i vjera. – Eparhije SPC u Crnoj Gori, Hrvatskoj i BiH, u okviru pomoći zaštite kulturnog, vjerskog i nacionalnog identiteta, podijeliće 266 miliona dinara. Dio kolača dobiće i bogoslovije u regionu – na Cetinju, u manastiru Krka i u Foči. – Ističu Večernje novosti.

Dio budžeta koji je namijenjen muslimanima (oko 2%) bit će podijeljen na Islamsku zajednicu u Srbiji i novoosnovanu “Islamsku zajednicu Srbije” od strane Državne bezbjednosti Srbije uz pomoć Sulejmana Ugljanina, dok je bio predsjednik općine Novi Pazar.

Na spisku budžeta za finansiranje tzv. “Rijaseta islamske zajednice Srbije” stoje nepostojeće “4 medrese i 2 islamska fakulteta”, kao i stipendije za nepostojeće “učenike i studente”.

Ovako grube diskriminacije danas ne bi bilo da nije Ugljanin, po naređenju Vojislava Koštunice, tadašnjeg premjera Srbije,  organizirao agresiju na jedinu legalnu i legitimnu Islamsku zajednicu u Srbiji, uz pokušaj njene potpune okupacije od strane Državne bezbjednosti Srbije.

Izvor: SandzakPRESS.net

RUSMIN LALIČIĆ POZVAO ČELNIKE DPS-A DA ISPUNE PREDIZBORNE DOGOVORE

Tražimo od nadležnih institucija da daju odgovor na inicijativu, kako bismo znali kako i s kim dalje, jer je ovo za nas životno važno pitanje, kazao je Laličić

Predsjednik Savjeta Mjesne zajednice 2. avgust u Gusinju dr Rusmin Laličić pozvao je juče Demokratsku partiju socijalista da pokrenu mehanizme za povraćaj statusa opštine Gusinju i tako ispune dogovor i obećanja uoči ranijih izbora.

“U ime građana Gusinja pozivam gospodu iz DPS-a i predsjednika Mila Đukanovića, da u skladu sa Zakonom o teritorijalnoj organizaciji Crne Gore, član 53, pokrenu mehanizam za povraćaj statusa opštine Gusinju, a uskladu s potpisanim dogovorom i javno datim obećanjima pred niz prethodnih izbora. Na to ih obavezuje naš dogovor i zaključak Skupštine opštine Plav na drugoj redovnoj sjednici od 8. juna 2007. godine, koji je još na snazi“, kazao je Laličić.

Laličić je kazao, da Savjet MZ 2. avgust očekuje od vladajućih struktura da formiraju radnu grupu, poput one za Petnjicu: “Tu radnu grupu predvode poslanici koji su do juče izbjegavali izglasavanje opštine Petnjica, a sada su shvatili da je ona opravdana”.

„U toj radnoj grupi koja bi inicirala izmjenu zakona o teritorijalnoj organizaciji Crne Gore, trebalo bi da bude neko od čelnika DPS-a, poput Husnije Šabovića, Mevludina Nuhodžića, Svetozara Marovića, Mila Đukanovića, kako bi po ranije obećanom, lako argumentovali opravdanost ove inicijative. Oni predstavljaju Gusinje, s obzirom na to da Gusinjana nema na funkcijama predsjednika opštine, Skupštine opštine, ministara, a ni poslanika u Skupštini Crne Gore, pa smo, u najvećoj mjeri, dali njima svoje povjerenje da nas zastupaju”, istakao je Laličić.

On je kazao da interes Gusinja treba da predstavljaju poslanik Džavid Šabovića iz SDP-a kao i Bošnjačka partija, jer su se njihovi odbornici 8. juna 2007. godine izjasnili zaključkom da “Skupština podržava povraćaj statusa opštine Gusinju“.

“U skladu sa korpusom ljudskih prava, među kojima je i pravo na lokalnu samoupravu, tražimo od nadležnih institucija da pokrenu, odnosno daju odgovor na inicijativu, kako bismo znali kako i s kim dalje, jer je ovo za nas životno važno pitanje, koje nas opterećuje u posljednje dvije decenije“, zaključio je Laličić.

IMAMO 8.000 hektara obradivog zemljišta i zgradu za administraciju

Laličić je podsjetio da je Odbor za povraćaj opštine, po starom zakonu, podnio inicijativu, priložio elaborat o ekonomskoj opravdanosti i prednostima novoformirane opštine Gusinje, nabrajući infrastrukturu i prirodne potencijale.

„Gusinje je urbana sredina sa gradskim jezgrom i komunalnom infrastrukturom i selima naslonjenim na urbano jezgro, što čini 42,3 odsto teritorije opštine Plav i time je veće od nekoliko sadašnjih opština. Raspolaže i sa 8.000 hektara obradivog zemljišta i zgradom u izgradnji za buduću opštinsku administraciju koju finansira Fondacija “Gusinje” i opština Plav, koja će biti veličine 800 metara kvadratnih korisnog prostora”, naveo je Laličić.

On je dodao i da je elaborat o ekonomskoj opravdanosti i proglašenju Nacionalnog parka “Prokletije” finasirala i uradila Vlada, te da se Prokletije na teritoriji opštine Gusinje nalaze sa 80 odsto svog kapaciteta.

(vijesti.me)

Na početku se prisutnim delegatima obratio predsjednik BDZ-a Emir Elfić koji je u svojem govoru istakao da je sada najbitnije nacionalno buđenje Bošnjaka i izrazio je svoju spremnost da stane na čelo tog pokreta koji se bori za ostvarivanje prava Bošnjaka u Srbiji.

Nakon govora predsjednika Elfića delegati su pristupili glasanju i za predsjednika Opštinskog odbora BDZ-a za Prijepolje izabran je advokat Sabahudin Hajdarević.

Za predsjednika Skupštine OO BDZ izabran je diplomirani inženjer organizacionih nauka Enes Turković, a za podpredsjednika Skupštine izabran je profesor religijske pedagogije Sabahudin Gojak. Za Sekretaicu Skupštine izabrana je diplomirana pravnica Sabira Hadžiabdić.

Na Osnivačkoj skupštini izabrani su i članovi Izvršnog i Nadzornog odbora, a nakon osnivačke skupštine predsjednik BDZ-a Elfić je svečano otvorio prostorije BDZ-a u Prijepolju i predao ih građanima na korištenje.

Inače interesovanje građana Prijepolja za učlanjenje u ovu partiju je veliko, a kako saznaje Sanapress, i ako BDZ u svojem nazivu ima prefiks bošnjačka veliki broj Srba iz Prijepolja želi da pristupi ovoj partiji i da kroz politički angažman u njoj radi na poboljšanju života svih građana Prijepolja.

Izvor: SANAPRESS

Vlada Srbije uputila je u utorak protestnu notu Ministarstvu vanjskih poslova povodom autorskog teksta savjetnika predsjednika parlamenta, pisca Andreja Nikolaidisa, saznaju “Vijesti” u Vladi.

Iako to nije diplomatska praksa, srpsko ministarstvo spoljnih poslova je gotovo istovremeno pozvalo crnogorskog ambasadora Igora Jovovića da dođe u sjedište MSP-a, gdje su mu usmeno izrazili protest zbog Nikolaidisovih stavova.

I Zapad nastao na genocidu

Tekst  “Šta je ostalo od velike Srbije” objavljen je 11. januara na beogradskom portalu e-novine.

Nikolaidis je pisao o nastanku država na genocidu, tekovini koju zapadne demokratije brane, između ostalog i kroz odnos prema Republici Srpskoj.

Nikolaidis u tom kontekstu piše da je Republika Srpska “prirodna” tvorevina u civilizaciji koja je nastala na varvarstvu, pa rezonuje da bi civilizacijski potez bio upravo ugasiti Republiku Srpsku, makar i nasilno.

Bole i poetska pravda

U citatu koji je izazvao buru u srpskim tabloidima, ali zavrijedio i naslovnicu “Politike”, Nikolaidis koristi vijest o navodnoj pripremi atentata na godišnjicu Republike Srpske – kada je pronađeno oružje radnika sportske sale Božidara Stanisavljevića Boleta.

“Civilizacijski iskorak bio bi i da je Bole upotrijebio dinamit i puške koje je sakrio u dvorani u kojoj su glavari, duhovnici i umjetnici proslavljali dvadesetogodišnjicu postojanja RS. Da je Bole, recimo, nezadovoljni radnik, koji je shvatio da su nacionalni i vjerski antagonizmi samo maska pod kojom elita skriva temeljni antagonizam svakog društva, onaj klasni. Da je Bole, recimo, rekao: jesam Srbin, ali sam i radnik, stoga ću u zrak dići one koji su me opljačkali – ne bi li to bio civilizacijski iskorak? Bila bi to, još, i poetska pravda”.

Na rođendanu RS u banjalučkoj sali “Borik” bio je srpski politički vrh, na čelu sa predsjednikom Srbije Borisom Tadićem.

Meta Krivokapić?

Zbog Nikolaidisovog teksta, koji je dobio i CG izdanje nakon što je objavljen u BiH, protestovao je poslanik Pokreta za promjene Koča Pavlović i Nova srpska demokratija. Oni traže da predsjednik parlamenta Ranko Krivokapić pisca razriješi funkcije.

Krivokapić se još nije izjašnjavao povodom teksta svog savjetnika za kulturu i slobodnu javnost, koji tvrdi da oni koji ne priznaju genocid u BiH žele da se prikažu kao žrtve.

Predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik, s druge strane, kazao je da prizivanje upotrebe oružja koje se pominje u tekstu “dovoljno govori i o onome koga Nikolaidis savjetuje i predstavlja.”

Nikolaidis kaže da je meta srpske obavještajne i medijske mreže, baš kao i predsjedik Skupštine Ranko Krivokapić.

Pisci uz pisca

Članovi beogradskog Foruma pisaca su se javno suprotstavili hajci na Andreja Nikolaidisa, koju vode “zvaničnici iz Republike Srpske, podgorički Dan i beogradska Politika”.

Forum pisaca navodi da su reakcije na Nikolaidisov tekst jasno pokazale da “srpska politička elita nije odustala od svojih hegemonističkih namjera prema Crnoj Gori”.

“Pozivamo da se odmah obustavi ova fatva i poziv na linč koju su Politika i drugi mediji objavili, i da se u cjelosti na uvid javnosti pruži sporni Nikolaidisov tekst kako bi se vidio njegov pun sadržaj i na taj način dozvolilo svim zainteresovanim da formiraju jasan stav o onome što je Andrej Nikolaidis iznio u članku”.

“To je osnovno ljudsko i demokratsko pravo koje se Andreju Nikolaidisu ovakvim ponašanjem medija ukida, čime se on unaprijed proglašava krivim”, navodi se u reagovanju.

Među potpisnicima reagovanja su književnici Filip David i Vladimir Arsenijević, kao i Borka Pavićević, Ibrahim Hadžić, Laslo Vegel, Saša Ćirić i Mileta Prodanović.

(vijesti.me)

Šta je ostalo od velike Srbije

Piše: Andrej Nikolaidis

Civilizacijski iskorak bio bi i da je Bole upotrijebio dinamit i puške koje je sakrio u dvorani u kojoj su glavari, duhovnici i umjetnici proslavljali dvadesetogodišnjicu postojanja RS. Da je Bole, recimo, nezadovoljni radnik, koji je shvatio da su nacionalni i vjerski antagonizmi samo maska pod kojom elita skriva temeljni antagonizam svakog društva, onaj klasni. Da je Bole, recimo, rekao: jesam Srbin, ali sam i radnik, stoga ću u zrak dići one koji su me opljačkali – ne bi li to bio civilizacijski iskorak? Bila bi to, još, i poetska pravda.

Ali to je, avaj, razlika između fikcije i stvarnosti: fikcija, naime, za razliku od stvarnosti, ima smisla. Ovako, Boletu će suditi za poetsku pravdu u pokušaju.

Moj prijatelj Enver Kazaz je na e-Novinama objavio izvrstan tekst o ideološkom stroju čiji je zadatak da pripremi teren za buduće proglašenje nezavisnosti Republike Srpske. Njegovom tekstu imam dodati sljedeće: za volanom stroja danas je Dodik, juče je bio Rašo, sutra će biti neko drugi.

Stroj je, međutim, sklopljen i programiran u Beogradu, odakle se njime i upravlja. Republika Srpska nikada nije bila, niti će to biti, autonomni projekat bosanskih Srba. Ona je dio projekta srpske nacionalističke elite, koja je živa, zdrava, nerazmontirana, na vlasti i više nego operativna – u punom pogonu, dapače.

Paralelno sa ideološkim inžinjeringom legitimizacije RS-a, koji je opisao Kazaz, odvija se brutalna delegitimizacija crnogorske nezavisnosti, koja se još od predreferendumskog vremena tretira kao kriminalni projekt kriminalne oligarhije. Pa stoga sa crnogorskom nezavisnošću treba učiniti ono što se i inače čini sa imovinom stečenom kriminalom: oduzeti je.

Smatrati genocid legitimnim načinom za stvaranje jedne države, a istovremeno imati pritužbe na ulogu šverca cigareta u stvaranju druge – to je cinizam impresivnih razmjera. Tim prije što nezavisna Crna Gora nije švercerski ni tajkunski, nego projekat antiratne, prozapadne manjine crnogorskog društva.

Da još jednom ponovim očigledno: delegitimizacija crnogorske nezavisnosti, kao ni legitimizacija nezavisnosti Republike Srpske, nisu mogući bez aktivne i sveobuhvatne uloge Beograda.

U Crnoj Gori je dodatan problem to što Beograd instrumentalizuje pitanje korupcije, a vlast uzvraća igrom na oštrici noža: tako što, da bi izbjegla bolne antikoruptivne akcije, intrumentalizuje imperijalnu politiku Beograda. Zagovornici teze o korupciji negiraju pritisak Beograda, zagovaraju pomirenje sa četnicima, paktiraju sa Amfilohijem, dok zagovornici teze o pritisku Beograda minimiziraju pitanje korupcije. Kao i obično, nije ili-ili, nego i-i: naravno da je problem korupcija i naravno da Beograd destabilizuje. Kada bi Podgorica smanjila pljačku i pohapsila tajkunsku đubrad, pritisak Beograda time ne bi postao slabiji, ali bi svakako bio manje efikasan.

Budući da, sa jedne strane, u Njujorku Balkana, stoji jasan, precizan projekat i odlučnost, a sa druge, i u Crnoj Gori i i Bosni, konfuzija, korupcija i slabost elita, sva je prilika da će se pokazati da Dobrica Ćosić, opet, nije bio u pravu: Srbi bi ovoga puta u miru mogli dobiti ono što su izgubili u ratu.

Petnjica je ispunila formalne uslove da bi prema novom Zakonu o teritorijalnoj organizaciji Crne Gore mogla da se kandiduje da dobije status opštine, ocijenio je poslanik Demokratske partije socijalista Miodrag Vuković. Poslanici DPS-a i SDP-a procesuirali su izmjene Zakona o teritorijalnoj organizaciji Crne Gore, sa odgovarajućom Studijom o opravdanosti konstituisanja opštine Petnjica. Izmjene zakona su inicirali Rifat Rastoder, Drago Čantrić i Fahrudin Hadrović.
– Ti poslanici insistiraju da u zakonu treba da se verifikuje činjenica da Petnjica zaslužuje da se definiše kao posebna jedinica jer su ispunjeni uslovi – rekao je Vuković agenciji Mina.
Prema njegovim riječima, zakon je stvorio pretpostavke koje procedure treba proći i kako određenu zajednicu oblikovati u opštinu.
– Mislim da taj proces oko Petnjice traje već nekoliko godina i znam da je urađeno sve kako bi dobila status opštine, za razliku od drugih sredina koje imaju isti zahtjev – kaže funkcioner DPS-a.
Smatra da su zahtjevi da Petrovac, Sutomore i Grbalj budu zasebne opštine pokušaj skupljanja političkih poena.
– Čuli ste obrazloženja: Grbalj je najstarije srpsko pleme, da drži vertikalu srpstva. Nije jasno kakve to veze ima za opštinu koja pretenduje da u administrativnom smislu postane organizovana jedinica – rekao je Vuković.
Prema njegovim riječima, zakon svima omogućava da po određenoj proceduri dobiju status opštine.
–Razlozi ne smiju biti političke prirode, nego zasnovani na argumentima koji garantuju ekonomsku održivost i opravdanost konstituisanja tog dijela crnogorske države u posebnu opštinu kroz ispunjavanje ostalih zakonskih uslova – zaključio je Vuković.

(DAN)